Kościół pw. Bożego Ciała z XIV w. zbudowany z polnych, nieociosanych kamieni, natomiast szczyty i okola okien są ceglane. Został zbudowany najprawdopodobniej w XIV wieku przez zakon krzyżacki, za którego rządów powstała wieś Pręgowo. Dokładna data zbudowania obiektu nie jest znana. W archiwach znajdują się informacje z 1323 roku, które mówią o Pręgowie jako wsi kościelnej. W 1396 roku Wielki Mistrz krzyżacki, Konrad von Jungingen, podarował wieś gdańskiemu zakonowi sióstr brygidek, które miały prawo ustanawiania proboszczów. Po 1572 roku parafia stała się filią Kaplicy Królewskiej w Gdańsku. Wieża kościoła powstała około 1739 roku i jest zbudowana z pruskiego muru, a jej szpiczasty szczyt jest pokryty cynkiem. Kościół jest salowy na planie wydłużonego prostokąta. Na osi nawy głównej, od południa znajduje się kruchta, a od zachodu – wieża. Wyjątkową atrakcją, są odrestaurowane freski znajdujące się na ścianach kościoła- Veraikon, czyli średniowieczny fresk, który był dotąd przysłonięty stropem. Dzieło przedstawia twarz Chrystusa z chusty św. Weroniki. Oprócz tego grupa konserwatorów odsłoniła sceny z Wielkiego Tygodnia i Sąd Ostateczny, który ma około 10 metrów długości i 4 metrów wysokości. Najstarsze w kościele są tzw. Zacheusze – namalowane symbole krzyża, które były nanoszone, na położonej miejscowo zaprawie, z okazji konsekracji świątyni. We wnętrzu znajduje się kilka zabytków takich jak: neogotycka ambona, barokowy ołtarz, ława rokokowa ustawiona w prezbiterium, na których namalowano sceny z wyobrażeniem Arki Noego czy gotyckie kropielnice, drewniana chrzcielnica, drewniane schody z balustradą na chór typu drabiniastego, manierystyczny ołtarz główny i barokowe boczne z XVIII w., XIX-wieczna plebania, która jest usytuowana na przeciwko kościoła, krypty z XVII i XVIII w oraz pozostałości cmentarza ewangelickiego XVIII w. Obiekt znajduje się w gminie Kolbudy.